Το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου (Ε.Θ.Π.Ζ.) δημιουργήθηκε το 1999 με Προεδρικό Διάταγμα στοχεύοντας στη βιώσιμη ανάπτυξη και στην προστασία ενός από τους σημαντικότερους βιοτόπους της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta στη Μεσόγειο. Επίσης, περιλαμβάνει τρεις περιοχές Natura 2000, σύμφωνα με την οδηγία 92/43ΕΟΚ, για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.  Χωροταξικά, η Προστατευόμενη Περιοχή βρίσκεται στο Νότιο Τμήμα της Ζακύνθου και στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι νησίδες Μαραθονήσι, Πελούζο και Στροφάδια.

Η Προστατευόμενη Περιοχή του Εθνικού Θαλασσίου Πάρκου Ζακύνθου χαρακτηρίζεται από διάφορα είδη οικοσυστημάτων, Εθνικού αλλά και Ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος, όπως συστήματα αμμοθινών, υποθαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας (Posidonia oceanica) και παράκτια οικοσυστήματα. Σε αυτά απαντώνται εκατοντάδες είδη χλωρίδας και πανίδας.
Xελώνες Caretta caretta
Οι θαλάσσιες χελώνες Caretta caretta είναι ερπετά, με μήκος περίπου 1 m και παρότι αναπνέουν με πνεύμονες, περνούν το σύνολο σχεδόν της ζωής τους στη θάλασσα, όπου τρέφονται με μέδουσες, μαλάκια, και άλλα ασπόνδυλα.
Στην αρχή της άνοιξης, μεταναστεύουν κυρίως από την Κ. Μεσόγειο όπου ξεχειμωνιάζουν στον Κόλπο Λαγανά για ζευγάρωμα,  ενώ  οι φωλιές δημιουργούνται  από τα μέσα Μαΐου μέχρι και τα τέλη Αυγούστου.  Τα θηλυκά βγαίνουν κατά τη διάρκεια της νύχτας στην ακτή και αφού επιλέξουν το κατάλληλο σημείο, σκάβουν με τα πτερύγιά τους ένα αυγοθάλαμο  βάθους  40-50 εκ., μέσα στον οποίο εναποθέτουν κατά μέσο όρο 120 αυγά, διαδικασία που συνήθως επαναλαμβάνεται 3-4 φορές μέσα στο καλοκαίρι.
Τα αυγά έχουν μέγεθος όσο ένα μπαλάκι «ping pong» και κέλυφος  μαλακό, για να μην σπάνε.  Η επώαση διαρκεί 42-70 ημέρες και εκκολάπτεται το 60- 70% των αυγών.  Το  φύλο των νεοσσών εξαρτάται από  τη θερμοκρασία της άμμου: άνω των 29οC εκκολάπτονται θηλυκά, ενώ σε χαμηλότερες θερμοκρασίες κυρίως αρσενικά. Τα χελωνάκια (μήκους περίπου 5 εκατοστών) βγαίνουν από την άμμο κυρίως το βράδυ και με την βοήθεια της αντανάκλασης του φωτός των αστεριών και της σελήνης στο νερό βρίσκουν τη θάλασσα. Κατά την διαδρομή από τη φωλιά προς τη θάλασσα, τα χελωνάκια  ρυθμίζουν την «μαγνητική τους πυξίδα»  και πρέπει να την κάνουν μόνα τους, ώστε μετά από χρόνια να μπορέσουν  να επιστρέψουν στην ίδια περιοχή και να αναπαραχθούν (συμπεριφορά παλινόστησης).
Το Ερευνητικό Πρόγραμμα του Ε.Θ.Π.Ζ. «η Οδύσσεια της Caretta» μας έδειξε τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα τους, μιας και επισκέπτονται αρκετές Μεσογειακές χώρες κατά την διάρκεια της ζωής τους.
Μεσογειακή φώκια Monachus monachus
Αποτελεί ένα από τα σπανιότερα και πλέον απειλούμενα θαλάσσια θηλαστικά του πλανήτηκαθώς ο παγκόσμιος πληθυσμός της δεν ξεπερνάει τα 700 άτομα. Σήμερα εξαπλώνεται κυρίως στην Βορειοανατολική Μεσόγειο και ιδιαίτερα στις Ελληνικές ακτές συμπεριλαμβανομένου και του Ε.Θ.Π.Ζ.
Η Μεσογειακή φώκια θεωρείται παράκτιο είδος καθώς σπάνια απομακρύνεται από τις ακτές και τρέφεται κυρίως με ψάρια, αστακούς και χταπόδια. Ιστορικές πηγές αναφέρουν ότι συνήθιζαν να χρησιμοποιούν ανοιχτές παραλίες για να ξεκουράζονται και να γεννάνε. Σήμερα, η ανθρώπινη όχληση τις έχει κυρίως περιορίσει σε απρόσιτες παράκτιες σπηλιές. Στις ελληνικές θάλασσες, αναπαράγεται από τον Αύγουστο μέχρι και τον Δεκέμβριο. Κάθε θηλυκό γεννάει μόνο ένα μικρό το οποίο θηλάζει για 3-4 μήνες. Η ενηλικίωση της μεσογειακής φώκιας γίνεται περίπου στον 4ο χρόνο, ενώ η διάρκεια ζωής της ξεπερνά τα 20 χρόνια.

Διεύθυνση

Η Διεύθυνσή μας:

Θαλάσσιο πάρκο Ζακύνθου

GPS:

37.7365642, 20.9034248

Τηλέφωνο:

-

E-mail:

-

Ιστός:

-

Plan My Route

Αφήστε μια κριτική

Παρακαλώ κάντε εγγραφή για να αφήσετε αξιολόγηση