Λίμνη Δοϊράνη

Η Λίμνη Δοϊράνη είναι διασυνοριακή, ιχθυοτρόφος λίμνη και σπουδαίος υγροβιότοπος στα σύνορα της Ελλάδας με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Το όνομά της προέρχεται πιθανώς, από τους αρχαίους Δόβηρες, που ήταν Παιονικό φύλο, εγκατεστημένο στην περιοχή. Αποτελεί κατάλοιπο της αρχαίας λίμνης Παιονίας που καταλάμβανε πολύ μεγαλύτερη έκταση. Ο Ηρόδοτος την αναφέρει με την ονομασία Πρασιάς και ως κατοίκους στα πέριξ αυτής τους «Δόβηρες, Αγριάνες, και Οδόμαντες». (Ηροδότου Ιστορίαι, Τερψιχόρη, 16). Η αφθονία των ψαριών της λίμνης κατά τους ιστορικούς χρόνους, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, πρέπει να υπήρξε εκπληκτική.

Βρίσκεται στο ανατολικό τμήμα της ομώνυμης κοιλάδας, που σχηματίζεται στους νότιους πρόποδες του όρους Κερκίνη και σε υψόμετρο 150 μ. Η συνολική της επιφάνεια υπολογίζεται σε 43,1 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Με δεδομένο το συνοριακό όριο που ορίστηκε σε ευθεία διόπτευση από νότιο μυχό της λίμνης σε κορυφή του Μπέλες, τούτο χωρίζει νοητά τη λίμνη σε δυτική και ανατολική. Έτσι η μεν δυτική έκτασης 27,3 τετ. χλμ. ανήκουν στην ΠΓΔΜ και τα 15,8 τετ. χλμ της ανατολικής στην Ελλάδα.

Στην περιοχή διεξήχθη η ομώνυμη μάχη μεταξύ ελληνικών και βουλγαρικών στρατευμάτων το 1913. Η λίμνη επίσης αποτέλεσε τη νοτιότερη γραμμή του μακεδονικού μετώπου του Α’ παγκοσμίου πολέμου και η νότια ακτή της υπήρξε το θέατρο μιας ακόμη μάχης, αυτή τη φορά, μεταξύ των συμμαχικών ελληνικών και βρετανικών στρατευμάτων, που επιτίθονταν από το νότο και των βουλγαρικών στρατευμάτων που βρίσκονταν στα ανατολικά της λίμνης. Σήμερα, σε ένα λόφο μερικές εκατοντάδες μέτρα νότια της λίμνης, υπάρχει ένα μνημείο για τη μάχη και δύο νεκροταφεία για τους Έλληνες και Βρετανούς στρατιώτες.