Παραλίες Σίμος και Σαρακήνικο, Ελαφόνησος

Σε απόσταση 4 χιλιομέτρων από τον οικισμό της Ελαφονήσου, στη νότια πλευρά του νησιού βρίσκονται οι δίδυμες παραλίες του Σίμου (μικρή παραλία) και του Σαρακήνικου (μεγάλη παραλία ή Τσερατσίνικο για τους ντόπιους). Η πρόσβαση γίνεται με αυτοκίνητο ενώ κατά τους καλοκαιρινούς μήνες εκτελούνται δρομολόγια με καΐκι από το παλιό λιμάνι της Ελαφονήσου (Σκάλα). Χαρακτηριστικό του τοπίου είναι η ψιλή χρυσή άμμος, τα ρηχά, γαλαζοπράσινα, διάφανα νερά, οι αμμόλοφοι που φτάνουν ακόμα και τα 10 μ. ύψος και το κεδρόδασος που απλώνεται σε μεγάλη έκταση ενώνοντας τις δύο παραλίες. Η απέραντη, κατάλευκη αμμουδιά και τα τυρκουάζ νερά δίνουν στο τοπίο μια εξωτική ομορφιά. Στις παραλίες του Σίμου και του Σαρακήνικου μπορεί κανείς να θαυμάσει τη ροζ άμμο που προέρχεται από κόκκινα κοράλλια που υπάρχουν στο βυθό, τα αμέτρητα πολύχρωμα κοχύλια και τον πλούσιο υποθαλάσσιο χώρο.

Η παραλία του Σαρακήνικου χρησιμοποιήθηκε σαν ορμητήριο από τους Σαρακηνούς, από τους οποίους και έλαβε την ονομασία του. Ο Όρμος του Σαρακήνικου (ή Τσερατσίνικου) ή Porto di Cervi των χαρτογράφων, αποτέλεσε καταφύγιο άγριων Κιλίκων, Σαρακηνών, Τούρκων, Μπαρμπαρέζων, Μαλτέζων, Ιπποτών, Άγγλων, Γάλλων, Μανιατών κ.α. πειρατών και κουρσάρων. Πρόχειροι ομαδικοί τάφοι, με σπασμένα ανθρώπινα κρανία, που βρέθηκαν στις παραλίες του Σίμου και του Σαρακήνικου, μαρτυρούν την κτηνωδία που γνώρισαν οι πανέμορφες αυτές περιοχές. Ο Βίκτωρ Ουγκώ, στο ποίημα του για τα Κύθηρα, αναφέρεται στους κουρσάρους της περιοχής (Στενό Ελαφονήσου) όπως επίσης και ο Ι. Βερν… Στο Σαρακήνικο ξεκίνησε η Α’ Βενετοτουρκική Ναυμαχία της Ελαφονήσου το 1572 μ.Χ. Συμμετείχαν σ’ αυτή ο Δον Ζουάν, ο Ουλουτζαλής, ο Θερβάντες (συγγραφέας του κορυφαίου έργου στην Παγκόσμια λογοτεχνία “Δον Κιχώτης” ). Στο Σαρακήνικο επίσης ελήφθη η απόφαση για τη ναυμαχία του Ναυαρίνου. Στις 8 Οκτωβρίου τον 1827, ξημερώματα του Σαββάτου το πολεμικό συμβούλιο των Ναυάρχων (Κόδριγκτον, Δεριγνύ, Χέυδεν) έλαβε, στα καταγάλανα νερά του Σαρακήνικου, την πιο κρίσιμη απόφαση στην Νεότερη Ελληνική Ιστορία: “είτε ο Ιμπραήμ σταματά κάθε εχθροπραξία και επιστρέφει με όλο του το στόλο και τις δυνάμεις στην Αλεξάνδρεια, ή επιτόπου δέχεται τα ενωμένα πυρά του Συμμαχικού Στόλου”…».