Οι ταξιδιωτικοί οδηγοί το παρουσιάζουν ως ένα από τα δέκα ομορφότερα χωριά της Ευρώπης, ενώ στον παγκόσμιο διαγωνισμό της Unesco διεκδικεί το Βραβείο Μελίνα Μερκούρη για την άριστη διαχείριση πολιτιστικού αποθέματος και φυσικού περιβάλλοντος. Ο διατηρητέος παραδοσιακός οικισμός του Νυμφαίου, σε υψόμετρο 1.350μ. στο ανατολικό Βίτσι του Νομού Φλώρινας, βρίσκεται σε ένα αλπικό τοπίο που κόβει την ανάσα. το Νυμφαίο κατοικήθηκε για πρώτη φορά περί το 1835 από Βλάχους Οδίτες, λατινόφωνους δηλαδή αυτόχθονες Μακεδόνες, οι οποίοι επί 1.400 χρόνια φυλούσαν την γειτονική Εγνατία Οδό και αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα απρόσιτα βουνά του Βίτσιου μετά από σκληρές μάχες με τους Οθωμανούς. Η πρώτη ονομασία που έδωσαν στο χωριό ήταν Νιβεάστα, λέξη που μάλλον προέρχεται από την φράση Ni vista που σημαίνει «αόρατο», λόγω της τοποθεσίας του. Περπατώντας στα σοκάκια του Νυμφαίου, στα καλντερίμια και τις γειτονιές θα δείτε τα λαμπρά αρχοντικά των μεγάλων πλούσιων σογιών του Νυμφαίου και όλα όσα σώθηκαν από τον χρόνο και την εγκατάλειψη. Ανάμεσά τους την εντυπωσιακή Νίκειο Σχολή, το αρχιτεκτονικό σήμα-κατατεθέν του Νυμφαίου, το οποίο δεσπόζει από μακριά ανάμεσα στα πέτρινα σπίτια του χωριού. Το δώρισε στο Νυμφαίο το 1928 ο μεγάλος καπνέμπορος Ζαν Νίκου. Θα δείτε επίσης την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, προστάτη των ναυτικών και των Νεβεσκιωτών που ταξίδευαν στην Αίγυπτο. Χτίστηκε το 1867 από τον Νεβεσκιώτη μεγιστάνα Μίχα εφένδη Τσίρλη. Αναστηλώθηκε το 2000 με δωρεά του Νεβεσκιώτη Νίκου Σωσσίδη, γιου του γνωστού πρέσβη Τζων Σωσσίδη. Ακριβώς δίπλα στον ναό υπάρχει το παλιό νεκροταφείο του χωριού στο οποίο οι νεκροί θάβονταν ανάλογα με τις γειτονιές που ζούσαν στο χωριό (π.χ. ανατολικά ζούσες στο χωριό, ανατολικά θαβόσουν στο νεκροταφείο). Εκεί υπάρχουν μερικοί εξαιρετικής αισθητικής παλιοί τάφοι (θαυμάσιος ο άγγελος του 1896 και τα κιγκλιδώματα στον τάφο της οικογένειας Νίκου).