ΡΟΔΟΣ

Το νησί των Ιπποτών Η πρωτεύουσα των Δωδεκανήσων και το τέταρτο μεγαλύτερο ελληνικό νησί μετά την Κρήτη, την Εύβοια και τη Λέσβο, αποτελεί σταθερά έναν από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της χώρας. Νησί των έντονων αντιθέσεων, η Ρόδος συνδυάζει αρμονικά το μεσαιωνικό με το παραδοσιακό στοιχείο, τις δαντελένιες παραλίες με τα πευκόφυτα βουνά, ορεινά χωριά με παραθαλάσσιους οικισμούς, αρχαιολογικούς χώρους, μεσαιωνικά μνημεία και κοσμοπολίτικα τουριστικά θέρετρα με παραδοσιακά καταλύματα σχηματίζοντας έναν ασυναγώνιστο προορισμό που μπορεί να ικανοποιήσει κάθε προσδοκία. Η πλούσια ιστορία της είναι διάχυτη σε κάθε γωνιά του νησιού αφού κάθε κατακτητής που πέρασε άφησε έντονο το στίγμα του. Το νησί γνώρισε ιδιαίτερη ακμή τον 4ο αι. π.Χ., όταν υψώθηκε ο περίφημος Κολοσσός, έργο του Λίνδιου Χάρη, μαθητή του Λυσίππου. Μετά τον καταστροφικό σεισμό του 155 μ.Χ. Πέρσες, Άραβες, Σαρακηνοί και Σελτζούκοι εγκαταστάθηκαν στο νησί, ενώ το 1309 κατέφθασαν στο νησί οι Ιωαννίτες Ιππότες, οι οποίοι ανακαίνισαν το κάστρο με μια μοναδική στην Ευρώπη οχύρωση. Αποτέλεσε την έδρα τους ως το 1522, οπότε και κατακτήθηκε από τους Τούρκους. Το 1912 πέρασε στους Ιταλούς και το 1948 ενσωματώθηκε μαζί με τα υπόλοιπα Δωδεκάνησα στην ελληνική επικράτεια. Η μεσαιωνική πόλη, η πρωτεύουσα του νησιού και μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO, είναι χτισμένη ημικυκλικά γύρω από το κεντρικό λιμάνι. Ιδρύθηκε το 408 π.Χ. και αποτελείται από την οχυρωμένη μεσαιωνική (παλαιά) πόλη και τη νέα πόλη με τα παλαιά, νεοκλασικά αλλά και νεότερα κτήρια. Στην Παλιά Πόλη της Ρόδου δεσπόζει το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου (14ου αι.), το «Καστέλλο», ένα από τα πρώτα κτήρια που κατασκεύασαν οι ιππότες, ενώ επιβάλλεται ένας περίπατος στην διάσημη Οδό των Ιπποτών που έχει αποκατασταθεί πιστά στη μορφή που είχε τα μεσαιωνικά χρόνια. Κατά μήκος της βρίσκονταν οι οικίες όσων συγκροτούσαν το Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη.